Sanki, sanki…! i wianuszek z piernika

Dzień rozpoczęliśmy wyprawą na sanki. Skoro na dworze minus 5 i śnieg sypie i sypie – to chyba dobra pora na rozpoczęcie sezonu sankowego, co Wy na to? U nas wszyscy rozentuzjazmowani, nawet Rasel, który biegał dookoła tak, jakby miał co najmniej prowadzić kulig

Pobawiliśmy się trochę, po czym wyruszyliśmy na samochodową przejażdżkę po okolicy. Wkrótce zabierzemy się za dekoracje domu i chcieliśmy podpatrzeć co sąsiedzi proponują w tym roku

Miło było popatrzeć. Wieczorem jak rozbłysną te wszystkie światełka zrobi się pewnie jeszcze piękniej – tymczasem wieś drzemie pod pierzynką śniegu.

Przysypane ule zainspirowały nas do ponownej zabawy z miodem i piernikami. Cudawianki zapraszają właśnie na akcję grudniową Świąteczne prezenty. Dobry pomysł Wymyśliliśmy sobie świecznik z piernika w kształcie wianuszka z korzennymi ozdobami.

Małe rączki pomagały jak zwykle ochoczo

Chcielibyśmy sprezentować go komuś z naszych bliskich ale ponieważ panuje u nas pewien przesąd – idzie to mniej więcej tak: ‘ wręczysz  komu świeczkę w prezencie, wkrótce się z nim skłócisz’  – chcemy go ominąć sprytnie i proponujemy go od nas odkupić. Czy jest ktoś chętny? Ciocia? Dziadziuś? Wujek? – nie będziemy zdzierać ;)  No dobra, może być złotówka

Świecznik niczego sobie – może się przydać W dodatku pachnie

Trzymajcie się cieplutko i czekamy na wieści

.

……………………………………………………………….

> Wszystkie wpisy w blogu po kolei – tutaj <

 

Święto światła na zimowej plaży

Uwielbiam mówić na Olusię – Lusia. Tak już mam. Dla mnie łączy się to z pięknym rodowodem : “niosąca światło” , który jest wspólny także dla imion Luna, Lucia i Łucja. Jako, że 13 grudnia przypada dzień Św. Łucji obchodzony gdzieniegdzie jako dzień światła właśnie, wpadł mi do głowy pomysł naszych małych obchodów i rozpalenia świec na zimowej plaży. Śnieg, który spadł w nocy, dopełnił moich wyobrażeń.

Znalazłam dwa ładne zdania: “Od 13 grudnia święta Łucja dni przerzuca” oraz “Od Łucyi dni dwanaście policz sobie do Wilii, patrz na słonko i na gwiazdy, a przepowiesz miesiąc każdy” . Można spróbować Dzień przynoszącej światło Świętej Łucji (Sankta Lucia) tradycyjnie świętuje się w Szwecji pochodem ubranych na biało dziewcząt z wiankiem z płonącymi świecami. Lubię ryzyko ale to wydało mi się doprawdy zbyt szalone. My zrobiliśmy sobie papierowe łódeczki i zwodowaliśmy je do jeziora.

Na marginesie – gdyby komuś mógł się przydać sposób robienia łódeczek do tealight’ów – oto on:

Kartka to połowa A4. Najpierw zwijamy wszystkie rożki i brzegi a potem całość wywijamy na “lewą” stronę.

Na plaży było pusto i nastrojowo.

Zabraliśmy ze sobą termos, który okazał się strzałem w dziesiątkę – i śmiem twierdzić – dla moich dzieci stanowił atrakcję większą niż migoczące na wodzie łódeczki /Ps. Lusia z torebką – ukochaną – moje Dziecię chyba nie wyobrażało sobie obchodów Święta Światła bez torebki /

W krajach skandynawskich Dzień Świętej Łucji ma swoje kulinarne przysmaki: glogg, czyli czerwone, grzane wino z cukrem i korzeniami oraz lussekatter – kruche ciasteczka z pszennej mąki z rodzynkami i szafranem. My do termosu zabraliśmy jednak tylko aromatyczną korzenną herbatkę.

Nie myślałam, że Arturek będzie miał tyle frajdy z nalewania wszystkim herbaty do kubków i degustowania jej z zamkniętymi oczami

Naprawdę – wystarczyłoby tylko zabrać ten termos – pal sześć bajer z łódeczkami

Niemniej moja dusza doznała jakichś tam wzruszeń gdy tak się bujały i odpływały na falach. A jeśli chodzi o moje Skarby to popołudnie przespały – i to był chyba największy plus tej wycieczki Mama znów miała wolne! Auu!!

Ps. Gdy Tatuś wrócił do domu, dzieci po swojemu opowiedziały co i jak. Tatko wysłuchał i powiedział: “Wy mieliście piękne święto światła, a na wsi chyba obchodzą właśnie  święto ciemności, bo ani jedna lampa się nie świeci “.

.

» › » › » › » › » ›  z pokrewnym wątkiem w tle:  ‹ « ‹ « ‹ « ‹ « ‹ «

 .  .  .

Piknik na tej plaży latem  /  Na letnisku po sezonie  / Jesienne przykazania

……………………………………………………………….

> Wszystkie wpisy w blogu po kolei – tutaj <

> Komentarze <

 

 

Puk puk! – tu wena :)

Lubię ogród o tej porze roku. Można grzebać się w ziemi i nikogo w niej nie spotkać – dżdżownice głęboko, pająki z tymi dużymi żółtymi brzuszyskami gdzieś się wyniosły, włochate gąsiennice też gdzieś się pochowały – no raj dla kogoś takiego jak ja. Niadawno koleżanka zapytała mnie o wygląd mojego ogrodu /pozdrawiam Cię Bogusiu  / – no fakt, wiele pozostawia do życzenia ;) Wiem, ale ja tak nie lubię tych najmniejszych mieszkańców. Krety na przykład, które się pokazały, nie rażą mnie. Są prawie jak gospodarski zwierzyniec, ale robaki, brr! i wrr…!! A’propos kretów – wiecie, że ponoć “gdy kret w grudniu ryje, w Nowy Rok wpadniemy w bryję”. Joj, oby nie! Życzmy sobie ładnego śniegu na Sylwestra. No i w Święta też, ale chyba szanse małe.

Rozgadałam się. Chciałam właściwie napisać, że ostatnio, póki mrozu jeszcze nie ma, prawie całe dnie spędzamy na dworze i pracujemy / lub bawimy się / w ogrodzie.

A dzisiaj nadeszła wena - no, powiedzmy, że jej przeczucie ;)  - i zabrałam się za stroik z leśnych zdobyczy. Pomagierów miałam czterech

Kićka, by “poczuć ten klimat” chyba, wypiła mi kawę

i mam wrażenie, że uderzyła jej do głowy kofeina

Dobrze, że już umie schodzić. A nie było tak zawsze… Kiedyś, po długich poszukiwaniach, znaleźliśmy ją na topoli i całą noc z maleńkim Arturkiem w nosidełku na brzuchu lataliśmy od straży pożarnej do straży z błaganiem o ratowanie kotka. Panowie zlitowali się nad ranem i pomogli, choć psioczyli nieco, że grunt leśny grząski, drabinę wyciągać niebezpiecznie bo wóz niestabilny. Cośmy przeżyli to nasze. Nie mówiąc o kosztach

Było minęło, teraz wspominamy ze śmiechem.

A oto i nasz zrobiony wspolnymi siłami stroik

Pozdrawiamy serdecznie! Pamiętajcie, że jutro Dzień Poinsetti a pojutrze Dzień Św. Łucji obchodzony jako święto światła. Miłego weekendu!

 

Grudniowy las i chatka z piernika

Grudzień, grudzień… a śniegu ni hu hu. Wszędzie tylko mgły. Korzystając z dodatnich temperatur i bezwietrznego poranka wybraliśmy się do lasu.

Zainspirowani bukietami i stroikami z dzikich traw, liści, ziół i gałęzi, które wyczarowuje jedna z bohaterkek mazurskiej trylogii “Nad Rozlewiskiem”, chcieliśmy popróbować, może się nauczyć … Na początek pozbieraliśmy w lesie trochę chrustu, szyszek i innych skarbów.

To był dobry pomysł, bo nasze zbiory cudnie pachną lasem. Trochę tego zapachu przynieśliśmy do domu a resztę rozłożyliśmy w ogrodzie. Teraz tylko zostaje czekać na natchnienie

Bez wątpienia wycieczka do lasu pobudziła fantazję dzieci, zwłaszcza Luśki, bo ta zamiast bawić się ładnie fasolą (co  zazwyczaj robi w skupieniu) zaszalała z nią na maxa!

Plus chociaż taki, że gdy dzieci zajęte – mamusia może coś zrobić Pomysł padł na chatkę z piernika dla Cioci Agnieszki, która w zeszłym roku obdarowała nas pierniczkami udekorowanymi wspólnie z Glorią. Przyznam – ta chatka to mój debiut w tej materii. Dostałam zaproszenie od Ewy do wspólnej pierniczkowej zabawy i pomyślałam, że spróbuję.

Przepis – najkrótszy jaki znalazłam, dodatkowo jeszcze uproszczony przez mnie, podaję na naszej stronie Smaki Dzieciństwa.

Dobrze jest tak czerpać inspiracje od wspaniałych twórczych kobiet – dni mijają sympatyczniej a w domu zapach bajkowy! Dziękuję

.

……………………………………………………………….

> Wszystkie wpisy w blogu po kolei – tutaj <

 

Mikołajki

Właśnie wróciliśmy z pobytu u Cioci. Dużo się działo, i Mikołajki, i urodziny, i imieniny. Jeszcze raz wszystkiego najlepszego życzymy i pięknie dziękujemy za wszystkie wspaniałości   / Arturek właśnie śpi z koparką /

Pozdrawiamy serdecznie!

PS. Jeszcze dodam, że w Mikołajki był debiut kucykowy ale niestety trwał tylko 30 sekund

 

Przyjemność istnienia

Ciepła aura (jak na tę porę roku oczywiście), twórcze zajęcie (dekorowaliśmy papier na prezenty), kąpiel, spacer nad jeziorem, pociąg (towarowy !) i zachód słońca nad polami – nasze przyjemności na początek grudnia. Szkoda tylko, że dzieci śpią już coraz mniej i mama nie ma czasu dla siebie  No, ale to już pewnie byłoby za dużo szczęścia naraz, tak? - no cóż - harmonia w przyrodzie musi być

 

Nie ma to jak zachwyt nad własnym dziełem! – hej dorośli! umiecie tak jeszcze być z siebie dumni?

A na niebie klucze wędrownych ptaków

i pociąg w oddali

Nie wiadomo już, co bardziej cieszy, czy ptaki, czy pociąg, czy może Mikołaj na saniach gdzieś tam hen …

Przed nami Mikołajowy weekend – życzymy Wam wielu miłych chwil

 

Myśli nad kropką

Arturek pokochał kropki. Małe, duże, wszystkie. Wyszukuje ich w książeczkach, na ubrankach, w gazetach. I z radością w głosie komentuje każdą jedną. Co oznacza taka fascynacja kropkami? Czy chodzi o autonomiczną tożsamość? wyodrębnianie figury z tła? czy może budzi się w moim Synku archetyp mandali * ? Jak zwał tak zwał – w każdym razie uwielbiam go za to, że potrafi tak się cieszyć z niczego. A może ja się mylę – może to nie jest nic… może tak właśnie zaczyna się intelektualna podróż indywidualności przez życie – od fascynacji kropką? Kto wie… Niemniej dzięki niemu mam dziś o czym rozmyślać nad deską do prasowania – to się chyba nazywa luksus

Przez ten wyjazd prasowania mam multum - Smoki oczywiście to wykorzystują

Zdaje się, że bawić można się wszystkim – nawet wieszakami Pozdrawiamy!

—–

* Archetyp mandali –na podstawie „Mandala: symbolika człowieka doskonałego” C.G. Junga – symbol procesu indywiduacji,  uświadamiania własnego ja, swej odrębności, poczucia tożsamości, projekcja marzenia o pełni możliwości psychicznych i równowadze energii, integracja instynktów jako wstęp do integracji psychiki.